LEESOBSERVATIES

Amy Liptrop is geboren op Mainland, het grootste eiland van de Orkneys, de eilandengroep ten noorden van Schotland. Wie daar opgroeit, weet dat de wind een manier van leven is. Een kerstboom wordt in beton gegoten en koeien vliegen soms door de lucht.

Jonge mensen hebben geen toekomst op de Orkneys. Daarom vertrekt Liptrot naar Londen. Daar ontdekt ze dat deze stad niet alleen maar swingt, je hebt er altijd een probleem met huisvesting, werk of een relatie. Volgens Zadie Smith, een andere schrijfster uit het Verenigd Koninkrijk, sluit Londen zich af voor mensen die geen succes hebben.

Liptrot raakt er in ieder geval aan de drank. Ze beschrijft die Londense periode van eenzaamheid en drankzucht zo goed dat je het gevoel hebt naast haar te lopen tijdens haar nachtelijke omzwervingen. Door haar ogen zie je op de hoge gebouwen de waarschuwingslichten voor vliegtuigen, die reminiscenties oproepen aan de vuurtorens op de eilanden.

Ze walgt van zichzelf als ze merkt dat ze net zo stinkt als de zieke schapen op de boerderij van haar vader. 

'Terug naar je geboortedorp is de enige troost die overblijft,'herinner ik me van de schrijver Carrasco.

Wanhopig keert ze terug naar haar geboortegrond om daar, betaald en in het holst van de nacht, kwartelkoningen te lokaliseren.Ze wordt er zelf een kwartelkoning van. Ze hoort zijn geroep - crex crex - zelfs in de muziek op haar autoradio.

Aangezien ze op de Orkneys geen druppel alcohol drinkt, voelt ze zich weer baas over de nacht.

Haar ouders zijn inmiddels gescheiden. Ze gaat een tijdje op het eiland Papay wonen, waar zeventig mensen nog net een handjevol voorzieningen in leven houden, zoals een school.

'Ik ben een middeleeuwer met wifi...'Ze maakt haar eigen vuur, bakt haar eigen brood, terwijl ze steeds afhankelijker wordt van haar smartphone.

 Internet is sowieso haar thuis. Mensen die ze nooit gezien heeft, zegt ze beter te kennen dan mensen die op haar werk maandenlang tegenover haar zaten. Verder komt ze aan informatie waarvan ik geen idee had dat die op internet te vinden zou zijn. Zo doorgrondt zij haar verslaving door de vloeistofdynamica en de wiskunde achter het breken van golven te bestuderen.

Ik kwam iets tegen wat ik ook vaak gedacht heb: dat zwemmen in ijskoud water een genezende werking heeft. Liptrot legt het heel mooi uit: door je in koud water te begeven, heeft je lichaam acuut een andere prioriteit en wist daardoor alle mentale spanningen uit.

Al met al vind ik De uitweer een interessant en mooi geschreven boek. Het geeft veel stof tot nadenken en de beschrijvingen van met name de Orkney-eilanden zijn zo mooi dat ik ernaar verlang een paar van die eilanden te bezoeken. Maar ik ben bovenal onder de indruk van de buitengewone intelligentie van de schrijfster. Die zou weleens haar redding kunnen zijn: het zoeklicht op de duistere spelonken van haar innerlijk. 

 

 

FRAGMENT(EN)

Het idee van 'kruisverslaving' gaat ervan uit dat alcoholisten, als ze niet meer drinken, hun verslaafde gedrag op iets anders zullen richten. Dan gaat het doorgaans om eten, fitness, winkelen of gokken. Voor mij is het coca-cola, roken, relaties en internet. Soms ben ik nog bezig aan mijn ene sigaret als ik alweer naar de volgende hunker. Ik kan me fixeren op nieuwe vrienden en me verliezen in hun internetprofielen, in de wens mijn persoonlijkheid te overschrijven met de hunne.

Er is een leegte. Ik ben de drank kwijtgeraakt en nu ben ik wanhopig op zoek naar iets waarmee ik me kan vullen. Is het koffie, seks, schrijven, liefde, nieuwe kleren of online schouderklopjes? Ik lees over de manier waarop al die bliepjes, meldingen en trillingen onze hersenen beïnvloeden en veranderen, telkens een prikje dopamine geven, een shotje adrenaline. Op jacht naar die kleine kick cirkel ik rond de oude vertrouwde websites, als een trekvogel die rivieren of snelwegen volgt. De rode melding van een bericht waarop ik wachtte geeft me een schim van de sensatie van een eerste slok bier, van koel water als je uitgedroogd bent, van een zacht bed als je afgepeigerd bent, van stoppen met zwemmen als je klaar bent om te verdrinken.'